Bilim insanları, “Alathar” adı verilen bir bölgede, yüzlerce hayvan izinin arasında yedi benzersiz insan ayak izine rastladı. 2017 yılında, rüzgar ve hava olaylarının etkisiyle üstteki tortu tabakasının kaldırılması sonucunda keşfedilen bu alan, aslında kadim bir otoyolun dinlenme yeri gibi görünüyordu.
MUCİZEVİ ÇAMURUN ARKEOLOJİDEKİ ROLÜ
Bu ayak izlerinin günümüze kadar ulaşması tam anlamıyla bir mucize olarak değerlendiriliyor. Araştırmalar, çamurdaki ayak izlerinin normal koşullarda yalnızca dört gün içerisinde tanınamaz hale geldiğini ortaya koyuyor. Ancak Alathar’daki izler, oluşturuldukları anda hızla kuruyarak ardından gelen tortu tabakasıyla korunmuş durumda. Bu durum, adeta dondurulmuş bir an gibi, 115 bin yıl boyunca bozulmadan kalmalarını sağladı.
GİZEMLİ YOLCULAR KİMLERDİ?
Bu dönemde dünyada yalnızca Homo sapiens türü yoktu; Neandertaller de bu sahnede yer alıyordu. Fakat araştırmacılar, tespit edilen izlerin kesinlikle Homo sapiens’e ait olduğunu belirtiyor. Bunun birkaç nedeni var:
– Zamanlama: O dönem Neandertallerin bu bölgede (Levant ve Arabistan) bulunmasına dair herhangi bir kanıt yok.
– Boyut: İzlerin boyutları, Neandertallerden ziyade erken dönem modern insanının ayak yapısıyla tam olarak örtüşüyor.
TARİH ÖNCESİ BİR SU MOLASI
Peki bu insanlar burada ne yapıyordu? İlginç bir şekilde, bölgede avcılığa dair herhangi bir iz (kemiklerde bıçak izi vb.) tespit edilmedi. Bilim insanları, bu gölün, göç eden büyük hayvan sürülerinin ve insanların susuzluğunu gidermek için durduğu geçici bir “su molası” noktası olduğunu düşünüyor. İnsanlar burada yalnızca kısa bir süre kalmış, su ihtiyaçlarını gidermiş ve yollarına devam etmişler.
BUZUL ÇAĞINDAN ÖNCEKİ SON DURAK
Bu ayak izlerini bırakan insanlar, muhtemelen yaklaşan Buzul Çağı’ndan kaçan ya da iklim değişikliği nedeniyle yeni yaşam alanları arayan ilk kaşiflerdi. Arkalarından başka kimsenin gelmemesi ve izlerin hemen üzerine yeni bir tortu tabakasının oluşması, onların bu bölgeden geçen “son yolcular” olabileceğini düşündürüyor.
